Gabapentin HCl

Gabapentin onderdrukt ectopische afferente ontladingsactiviteit die wordt gegenereerd vanuit beschadigde perifere zenuwen. Gabapentin, in een bereik van 30 tot 90 mg/kg, vermindert allodynie bij zenuwbeschadigde ratten aanzienlijk. Gabapentin remt dosisafhankelijk de ectopische ontladingsactiviteit van 15 beschadigde nervus ischiadicus afferente zenuwvezels door een werking op impulsgeneratie. [1] Gabapentin remt de door KCl (30 mM) opgewekte spanningsafhankelijke Ca(2+)-influx. Gabapentin remt potent de piek van de whole-cell Ca(2+)-kanaalstroom (I(Ba)) op een dosisafhankelijke manier met een geschatte IC(50)-waarde van 167 nM. De remming door Gabapentin is spanningsafhankelijk, wat een hyperpolariserende verschuiving van ongeveer 7 mV in de stroom-spanningskarakteristieken teweegbrengt en een niet-inactiverende component van de whole-cell stroom die bij relatief gedepolariseerde potentialen wordt geactiveerd, vermindert. [2] Gabapentin activeert selectief heterodimere GABAB1a-B2-receptoren, maar niet GABAB1b-B2- of GABAB1c-B2-receptoren. Gabapentin activeert selectief presynaptische GABAB heteroreceptoren op glutamaterge terminals, maar niet GABAB autoreceptoren op GABAergische terminals. Gabapentin blijkt zowel de excitatoire synaptische transmissie in vitro als de neuronale respons op nociceptieve elektrische en mechanische stimulatie in vivo, gemedieerd door α-amino-3-hydroxy-5-methyl-4-isoxazolepropionic acid (AMPA), te remmen, maar niet die welke worden gemedieerd door N-methyl-D-asparate (NMDA) receptoren. Gabapentin werkt als een AMPA-receptorantagonist in het ruggenmerg van ratten om zijn spinale antinociceptieve effect uit te oefenen. Gabapentin onderdrukt, maar NMDA versterkt, de presynaptische vezelvolley in het CA1-gebied van hippocampschijfjes van ratten. [3]