Lamotrigine Sodium Channel remmer

Lamotrigine stabiliseert presynaptische neuronale membranen door blokkade van voltage-afhankelijke Sodium Channels, waardoor de afgifte van exciterende neurotransmitters, met name glutamaat en aspartaat, wordt voorkomen. [1] In rattenhersenschorsweefsel geïncubeerd met veratrine 10 mg/L, is deze verbinding twee keer zo krachtig in het remmen van de afgifte van glutamaat en aspartaat (ED 50 = 5,38 mg/L voor elk) dan de afgifte van GABA (ED50 = 11,2 mg/L), en is veel minder krachtig in het remmen van acetylcholine-afgifte (ED50 = 25,6 mg/L) wanneer corticale plakjes worden blootgesteld aan veratrine 75 mg/L. De basale glutamaatafgifte wordt niet beïnvloed. [2]Deze chemische stof remt hoogfrequente aanhoudende repetitieve vuring van natriumafhankelijke actiepotentialen, wat wijst op een direct effect op voltage-geactiveerde Sodium Channels. [3] Het induceert geen PCP-achtige effecten op het centrale zenuwstelsel (CZS), werkt niet door directe remming van de NMDA-receptor, en zou naar verwachting verstoken zijn van de ongewenste effecten geassocieerd met NMDA-blokkade. [4]

Bij muizen en ratten voorkomt Lamotrigine MES- en pentetrazol-geïnduceerde achterpotenextensie, wat wijst op een anti-epileptisch profiel bij dieren. Deze effecten bereiken hun piek 1 uur na toediening van deze verbinding en houden langer dan 24 uur aan. [4] Deze chemische stof is actief in de elektrisch opgewekte EEG-nadischargetest, waarvan wordt gedacht dat deze activiteit aangeeft tegen zowel eenvoudige als complexe partiële aanvallen. De duur van de nadischarge wordt dosisafhankelijk verminderd door deze verbinding bij ratten bij intraveneuze doses >5 mg/kg. [5]