Mangiferin Nrf2 activator

Mangiferin bezit verschillende gezondheidsbevorderende eigenschappen, zoals antioxiderende, antimicrobiële, antidiabetische, antiallergische, antikanker, hypocholesterolemische en immunomodulerende effecten. Het onderdrukt de activering van peroxisoom proliferator geactiveerde receptor isoform door het transcriptieproces te veranderen. Deze verbinding beschermt tegen verschillende menselijke kankers, waaronder long-, colon-, borst- en neurale kankers, door de onderdrukking van tumor necrosis factor α expressie, induceerbaar stikstofmonoxidesynthase potentieel, en proliferatie en inductie van apoptose. Het beschermt ook tegen neurale en borstkankers door de expressie van matrix metalloproteinase (MMP)-9 en MMP-7 te onderdrukken en enzymatische activiteit, metastatisch potentieel en activering van de β-catenine route te remmen. Het heeft het vermogen om lipidperoxidatie te blokkeren, wat een beschermend effect biedt tegen fysiologische bedreigingen. Bovendien verbetert deze chemische stof de capaciteit van het monocyt-macrofaagsysteem en bezit het antibacteriële activiteit tegen grampositieve en gramnegatieve bacteriën. Het oefent een pro-hypoglycemische rol uit door glucosemetabolisme te moduleren, insulineresistentie te verbeteren, cholesterolsynthese te verlagen en de expressie van tumor necrosis factor α en induceerbaar stikstofmonoxidesynthase te remmen. Het induceert ook apoptose en remt de progressie en bevordering van celproliferatie door interferentie met celcyclusregulatie, de signalering van verschillende kankertransductie routes in tumorcellen[1].

Mangiferin kan de bloed-oculaire barrière passeren en is effectief gebleken bij het tegengaan van verschillende oogziekten. Toediening van deze verbinding (100 mg/kg LG) opgelost in maïsolie bij gezonde mannelijke Zwitserse albino muizen verlaagt de activiteit van lysosomale enzymen zoals β-glucuronidase, zure fosfatase, β-galactosidase en N-acetylglucosaminidase. Orale toediening van deze verbinding (100 milligram/kilogram LG) via het dieet gedurende 18 weken verbetert significant de verhoogde niveaus van glycoproteïnecomponenten, membraanlipidperoxidatie en ATPasen bij dieren met longcarcinoom. Het verbetert ook darmontsteking en vermindert de gastro-intestinale transit van postoperatieve ileus (POI) bij ratten. Deze verbinding herstelt vertraagde darmtransit veroorzaakt door intestinale manipulatie. Bij muizen vertoont het een gastroprotectief effect. Toediening van deze chemische stof (3, 10 en 30 mg/kg) vermindert ethanol-geïnduceerde maagschade met respectievelijk 30, 35 en 63%, en verminderde indomethacine-geïnduceerde maagschade met respectievelijk 22, 23 en 57%. Bij ratten met pylorusligatie nemen de maagsecretie en de totale zuurgraad significant af door deze verbinding, en het voorkomt effectief de uitputting van het ethanol-gerelateerde eiwit uit de maagmucosa van het niet-proteïne sulfhydrylgehalte. Deze chemische stof vertoont een antidiabetische rol bij volwassen C57BL/6 J muizen. Het speelt een belangrijke rol bij de verlaging van cholesterol-, triglyceriden- en vrije vetzuur (VVM) -niveaus in zowel serum als hart, en kan ook de fosfolipideniveaus van hartweefsel verbeteren bij isoproterenol-geïnduceerde cardiotoxische ratten. Deze verbinding heeft een cytotoprotectieve rol tegen neurotoxiciteit en cognitieve stoornissen geïnduceerd door aluminiumchloride bij mannelijke Zwitserse albino muizen[1].